تبليغاتX
عامیانه های حقگو
ادبیات

سلام  بعد از وقفه ای طولانی

همانطور که در پست قبلی خاطر نشان کردم کلمه{ صادرات }

 که در این پست می خوانید فرضی بوده و در این

طنز قصد هیچگونه جسارت به شخص یا جایی   نبوده و فقط از

اوضاع ناهنجار ادارات و دوایر دولتی و قوانین دست و پاگیری

که دربرخی مواقع فاقد هر گونه  نفعی حتی برای ارگان مربوطه

 گلایه واین حقیر را  به سرودن این طنز واداشته که پیشا پیش از

 دوست خوبم جناب اقای X که مورد  اشاره بعضی از دوستان قرار

گرفته صمیمانه پوزش  می طلبم  امید که با بزرگواری برادرکوچک

خود را مورد عفو قرارداده و چون گذشته با خدمات صادقانه شان

همواره شاد ،موفق، و پیروز باشند انشالله  

برای ارج نهادن به توصیه گروهی از دوستان در خصوص ادامه   

عامیانه ها بر آن شدم تا با اجازه شما  {صادرات دو} را در          

 ادامه صادرات سروده و خدمت تمامی عزیزان پیشکش نمایم و         

 از اساتید محترم و عزیزان بازدید کننده  این وبلاگ خواهشمندم

با بذل نظرات خود همچون گذشته یاری گراین برادر کوچک خود

باشند 

 

 

 

اون تا دس رئیسیمون همون کو صادراتی بید

 

اونی کو از کوچیکی خوش قِلِقُو دهاتی بید

 

بیدون گفته بیدم کو گایی نشگون می گیره 

 

گایی وقتا سختی یا یِختِه چی آسون می گیره

 

 

حی می گه دس ما کو نیس از بالا دستور اومدس

 

حکمی قتلی وامامون از دمی شطور اومدس

 

از زمونی کو حسابی بانگی مون کارتی شدس

 

تو نگو حرفی حسابی مردا رووارتی شدس

 

پارسالی کو مأموراش تو کیچه ها ولو بیدند

 

ماطلی یه لقمه نون و پشقابی پلو بیدند

 

حی تقاضا می گرفت می گفت کوکارتخون اومدس

 

برا پیل به ما دادن یه راهی آسون اومدس

 

تا می تونس مردوما با وعده هاش سر می دووند

 

امروزو صوبا می کرد حرفای گنده می پَروند

 

اما از بختی بدُش چلوم و سالی شوم گذشت

 

وقتی غُرغُراش اومد از پُزی عالی شوم گذشت

 

حالا روم تازگیا می گد کو شرکتی شدس

 

داره قسم می خورد ارباب و رعیتی شدس

 

حی می گد شما برین منوم تقلا می کونم

 

برادون آهنا را یه روز مطلا می کونم

 

اما ما خوب می دونیم آبا تو یاینه می کودیم

 

ظلماته خونمون کله به آینه می کودیم

 

مثی اون رئیساشون اَصح تا شوم دروغ می گن

 

ذوغالا آب می کونند بجایی آبی دوغ می دن

 

یا برنجا را فقط تو فیلما وارد می کونند

 

گرگا میش سر می بُرند اینجوری چارد می کونند

 

یکی نیس بیش بگد کی می شه فیلما آخه خورد

 

اَنقد شاخ شونه نکش اون بُزی هفت شاخه کو مُرد

 

داره کم کم دلامون راس راسی جیزاله می شِد

 

خوراکی عزیز جونا دمچری گوساله می شِد

 

بر می گردیم به همون رئیس کو صادراتی  بید

 

اونی کو بعضی می گن اصلیتوش دهاتی بید

 

تا کو چشموش به منه بیخودی پوزخند می زند

 

به خیالوش کو دلی شکسه ما بند می زند

 

برا کله گنده ها واما تو پُشقاب می بِردِ

 

نوبتی ما آقا را یه جورایی خواب می بِرِد

 

دَرَم آتیش می گیرم خسه شدم نا نَدَرَم

 

همدون خوب می دونین گله یی بی جا نَدَرَم

 

وقتی حقگو می تونِد اَنقده پوز کنده بیگد

 

ضعفایی  رئیسایی مونده و شرمنده بیگد

 

چه خوبه منو شوما کولامونا قاضی کونیم

 

تا کو شاید بتونیم خدامونا راضی کونیم

 

پانوشت

بید = بود

خوش قِلِق = کسی که با همه مردم دوستی می کنه ، سازگار

اون = او

نشگون = نیشگون

سختیا = سختی ها

بیدون = به شما

می گند = می گویند

می تونس = می توانست

سر می دووند = دست به سرمی کرد

صوبا = فردا

نیس = نیست

اومدس = آمده است

شطور = ساطور

رووارتی = دروغکی

کیچه = کوچه

ماطل = معطل

پشقاب = بشقاب

کارتخون = کارتخوان

پیل = پول

آسون = آسان

چلوم = چهل روزگذشتن از یک ماجرا

پُزدادن = بالیدن

یاینه = هونگ

کله = سر

اَصح = از صبح -  شوم = شب

چارد = چاره تو را

شاخ شونه = تهدید

جیزاله = جزقاله

دمچر = چیزی برای پیش غذا

کله گنده ها = سرمایه داران

انگار = مثل اینکه

دَرَم = دارم  -  نا نَدَرَم = حال ندارم حالش نیست

همدون = همه شما

اَنقده = اینقدر

پوزکنده = پوست کنده ، لُپ کلام

می توند  = می تواند ، بیگد = بگوید

کولامونا = کلاه مان را

 

برای آشنایی بیشتر  شما عزیزان با این برادر کوچک خواهشمندم

به آدرس

            www.haghgoo71.blogfa.com

وبلاگ اصلی من مراجعه فرموده تا بتوانم هر چه زودتر محبت شما

را جبران کنم

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم تیر 1387ساعت 23:37  توسط محمود دهقانی | 
 

 

با سلامی به پهنای انتظار به شما اساتید و دوستداران

ترشحات ذهنی حقگو و بازدید کنندگان وبلاگ عامیانه ها

با یک غزل ترانه عامیانه در خدمت شما عزیزان هستم و منتظر

نقد نظرشما پس با این امید .............. 

 

****      ****      *****      *****      *****

تُو صبح جمعه ها دلم با ندبه ها جون می گیره

 

غروب جمعه که میشه بی سرو سامون می میره

 

تو دشت سُرخ غُصه ها دوباره زندونی میشه

 

رنگ چشای زُل زده به آسمون خونی میشه

 

قدیمیا امروزییا بیاین با هم دعا کنیم

 

دلای صاف و ساده را حصیر زیر پا کنیم

 

بگیم کبوترا دیگه قدرت پرواز ندارن

 

با بالای شکسته شون پیش کسی ناز ندارن

 

بگیم که ماه آسمون اَگه شبا بالا می یاد

 

ستاره ها دس می زنن می گن همین حالا می یاد

 

ببین که عاشقا دارن یکی یکی پر می کشن

 

برای دیدن چشاش به آسمون سر می کشن

 

ببین پرنده ی دلم تُو ابرا زندونی شده

 

تو ظلمت ستاره ها مونده و بارونی شده

 

بگیم سیاهیا نشس رو برگ سُرخ لاله ها

 

خون می چکه از جگر سبز همه ثلاله ها

 

بیاین با بارون چشا مسیررو آبپاشی کنیم

 

عطر گلای ندبه را رو ابرا نقاشی کنیم

 

بگیم که گوشتی نداریم پوستا غلفتی می کنن

 

تو کهکشون وعده ها به همدیگه نیش می زنن

 

به عشق انتظار اون امروزا فردا می کنیم

 

هی می میریم زنده می شیم عمرمونا تا می کنیم

 

بگیم خدای مهربون گرفته ماه آسمون

 

تا سحر فردا بگو بیا و پیش ما بمون

*****      *****     *****     *****

 برای دیدن اشعار کلاسیک حقگو به این آدرس

     www.haghgoo71.blogfa.com

مراجعه فرمایید

لطفا با درج نظرات افتخار بنده را مظاعف فرمایید

 

    

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386ساعت 23:7  توسط محمود دهقانی | 
 

         توجه توجه        ***  توجه توجه

          اين پست هم بياري خداوند شنيداري شد

شما مي توانيد فقط با يك كليك در قسمت پيوند هاي وبلاگ

        روي******** مثنوي تا آتيش بياري********

اين پست را با صداي شاعر بشنويد

با سلامي به پهناي آفرينش به شما عزيزان باز ديد

 

كننده و دوست داران ترشحات ذهني حقگو اميد وارم

 

كه توانسته باشم حق مطلب را ادا كنم ظمناٌ از اساتيد

 

تقاضا مندم با بذل نظرات خود اين حقير را

 

ياري فرمايند


تا آتیش بیاری این کشمکشی وامونده ایم

 

تو کلاسی زورکی یه مور یی جامونده ایم

 

نمی گم مایش کیس یوهو ازم سر بُخورد

 

یا کو موضو چیچیس به پر قوباش بر بُخورد

 

سفت و سر بسه میگم شاید دعامو بشنُود

 

می زنم گایی بدر چینه صدامو بشنُود

 

انونسالی کو حشمتی می خواس رئیسیمون بشد

 

نه بچی میرزا علی نومه نویسیمون بشد

 

با بچا تو بازیمون اَصح تا شوم پُز میدادیم

 

سری شوم تو دالونا چایی قمپُز میدادیم

 

یکی مون دریه می زد اون یکی چاپولی می کرد

 

اون یکی بزرگتره خنده یی غوزولی می کرد

 

یکی با سازُش می گفت کریچی بیا جی دا بُخور

 

یکی پوزکنده می گفت جی ندریم بی دا بُخور

 

تا نشس رو صندلی می گف عجب خودایی شد

 

سفره یی انجمنا پُر از نون و نوایی شد

 

اما نه سه روز بایس از آدماش وخ بیگیری

 

دو سه روز تابُد می دند تا کو سری نخ بیگیری

 

نفسُوش از رویی پی کو وخ می سد زور می کوند

 

همه رشتای منا پنبه یی ناجور می کوند

 

تا میای جوم بخوری می گد بزا سالی دیگه

 

حافظا ور می درد تا بزند فالی دیگه

 

همه وعدا کو می داد ساعتی عصری جمعَه شد

 

تو همین جمعه کو نه جمعَه یی نذری جمعَه شد

 

مثی زفت اون یکی مون پایه یی میزا چسبیدس

 

خُل خُلی نیش می زند زبونی تیزا چسبیدس

 

یکی ول یکی همش چارتا کلوم حرف بلدس

 

هر کیوم حرف می زند می گد بفرما غلطس

 

همشا اوسایی رایی یا تو سرمون می کودد 

 

کله گنجیش می خورد بندا با تومون می کودد 

 

اون یکیمون تا بیش حرف می زنی قه می کوند

 

تو تبی ریاستوش بَه بَه و چَه چَه می کوند

 

تا بیش حرف می زنی می گد لیاقت ندرین

 

یه دو سالی صب کونین اینگاری طاقت ندرین

 

می شیند رو فاعلاتُن می رسه به فاعلات

 

یا کو آسیکی می گد مستفعلُن مستفعلات

 

با شومام بیم بگین کو ما باید چیکار کونیم

 

خوابیده شانسیمونا چیطور باید بیدار کونیم

 

**********************

پانوشت

آتیش = آتش

وامونده = عقب افتاده

زورکی = چیزی که دلخواه نیست

موریی = مهره ای

جامونده = کسی که پیشرفت ندارد { در جا زننده }

مایش = موسبب

کیس = چه کسی است

یو هو= ناگهانی

اَزم = از من

سربُخورد = ناراحت بشود

موضو = موضوع

به پر قوباش بر بخورد = از دستم عصبانی شود

سِفت= محکم

 چینه = دیوار

سر بسه = در لفافه گفتن

نه بچی = کسی که بچه واقعی نیست

نومه = نامه

پُز دادن = لاف کندن

چایی ی قمپُز = چایی همراه با پُز

دریه = دف

چاپولی زدن = گف زدن

قوزولی = ملیح کوچک

کریچی = کره خر

جی دا = جو خودت

کادا = کاه خودت

نون و نوا = چرب و نرم

وخ بیگیری = وقت گرفتن

سری نخ بیگیری = آدرس را پیدا کردن

نفسُس = نفس او

از رویی پی = کسی که لاف زیاد می زند

وعدا = وعده ها

مثی زفت = مثل چسب

خُل خُلی = دیوانه وار

چار تا = چهار تا

کلوم = کلمه

می گد = می گوید

اوسایی رایی یا = استاد راهی را

کله گنجیش =  سر گنجشک

قه می کوند = قهر می کند

ندرین = ندارید

اینگاری = مثل اینکه

بیم بگین = به من بگویید

چیکار = چکار

کونیم = بکنیم 

 

 

 

لطفا با درج نظرات خود در اشاعه فرهنگ بومي شهرستان

ياري گر من باشيد با تشگر

برای دیدن آثار کلاسیک حقگو لطفاٌ به آدرس

 

     www.haghgoo71.blogfa.com     

 

مراجعه فرماييد              

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386ساعت 4:56  توسط محمود دهقانی | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
با سلام و تشکر از تمامی عزیزان بازدید کننده و دوستداران ترشحات ذهنی حقگو ××لحظات خوشی را با عامیانه ها برای شما آرزومندم ××گویش عامیانه ی شهرستان مبارکه بدلیل نزدیکی مسافت با شهرستان شهرضا تقریبا نزدیک است تا جایی که بعضی از کلمات را هر کدام از مردمان این دو شهرستان از آن خود می پندارند در این میان تعدادی از کلمات هم انحصاری می باشد . ×لطفا با تلنگلر به نظرات وبلاگ سرفرازم فرمایید ×

پیوندهای روزانه
محمود قاسمی
نگین سبز
همشهری
نبی الله بهرامی با رمزار کرکوند
آزاده
منتقد گرامی استاد هاشمی زاده
استاد محمد حسین بهرامیان
استاد گرامی دکتر داوود بیات
بلاگ فا
مقیم اینجا
حقگو 71
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
6/21/2008 - 7/21/2008
1/21/2008 - 2/19/2008
11/22/2007 - 12/21/2007
10/23/2007 - 11/21/2007
8/23/2007 - 9/22/2007
7/23/2007 - 8/22/2007
پیوندها
*مثنوي تا آتيش بياري را بشنويد*
*نيمايي امام رضا{ع}را بشنويد**
***آب و برقوم كو را بشنويد***
**مثنوی صادرات را بشنوید ***
***دو سه روزس را بشنوید ***
** مثنوی یه درزنه را بشنوید **
****مثنوی قدیما را بشنوید***
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب

دیجیتال کیوان